Słowiński Park Narodowy

Wydma Łącka

Wydma Łącka to najbardziej zadeptana wydma w Słowińskim Parku Narodowym, ponieważ co roku wdrapuje się na nią wiele tysięcy ludzi. Po letnim sezonie traci wiele ze swojej wysokości ;), najlepiej odwiedzić ją jeszcze wczesnym latem. Z założenia wydma Łącka ma wysokości około 42 m n.p.m – ale ta wysokość zmienia się razem z wędrówką wydmy jak i wędrówką turystów.

Wdrapanie się na wydmę szczególnie w upalny letni dzień to jednak spore wyzwanie. Ale widoki ze szczytu sprawiają że warto. Jeżeli popatrzymy na Morze Bałtyckie po lewej rozciąga się po horyzont pole piasku, po prawej mierzeja Łebska, a za nami wody jeziora Łebsko. Warto też się przyjrzeć aby w oddali za jeziorem zobaczyć wzgórze Rowokół. Swoją nazwę wydma Łącka zawdzięcza wiosce Łączka, którą u podnóża wydmy zasypały wydmowe piaski. Do dziś można spotkać u podnóża wydmy resztki czerwonych cegieł.

Wstęp (2012): do Słowińskiego Parku Narodowego: normalny 6 zł, ulgowy: 3 zł, dzieci do 7 lat bezpłatnie.
Dojazd (2012): z Rąbki pieszo 5,5 km, można meleksem z Rąbki – 15 zł w jedną stronę, statkiem wycieczkowym z Rąbki – 14 zł do wyrzutni, 10 zł z wyrzutni

Propozycja zwiedzania: z Rąbki meleksem do Wydmy Łąckiej – później do brzegu morza i brzegiem do zejścia z plaży w kierunku Wyrzutni Rakiet – można zwiedzić pozostałości po niemieckim rakietowym poligonie doświadczalnym – i wrócić do Łeby meleksem lub statkiem wycieczkowym po jez. Łebsko.

Czytaj dalej

Wędrówki – SPN – Smołdzino, Kluki, Czołpino

Jak się nam znudzi opalanie ciała na nadmorskiej plaży – warto wyruszyć po przygodę – choć nawet taką małą. Ta propozycja to poznanie Słowińskiego Parku Narodowego oraz historii dawnych mieszkańców ziem położonych na południowym brzegu jeziora Łebsko.

Sam przejazd samochodem zajmie nam około 1,5 h – przejeżdżając ok 70 km w jedną stronę. Więc będzie to na pewno wycieczka całodniowa i warto ten dzień sobie zapewnić.

  • Łeba
    • z Łeby wyjeżdżamy w kierunku Lęborka
  • Charbrowo
    • warto zobaczyć kościół z 1659 r. z ciekawym barokowym wnętrzem,
    • dwór ziemski z najstarszą częścią z XVII w.
  • Wicko
    • skręt w drogę 213 na Słupsk
  • Poraj
    • willa
  • Cecenowo
    • dwór rodu Sycewiców – jednego z potężniejszych rodów na tych ziemiach – niestety sam dwór znajduje się w opłakanym stanie
  • Choćmirówko
    • za wsią skręt w prawo – kierunek Smołdzino
  • Smołdzino
    • skręt w lewo – jedziemy w kierunku Słupska do parkingu przy wzgórzu Rowokół
    • Rowokół – 115 m n.p.m. – ta wysokość może nie szokuje ale to najwyższe wzgórze w okolicy – związane jest ze starosłowiańskimi religiami i otoczone wieloma legendami wzgórze. Rowokół to właściwie morena czołowa – pozostałość po lodowcu. Na jego szczycie znajduje się wieża widokowa – dzięki której poznamy okolicę którą dzisiaj odwiedzimy.  – czas zwiedzania ok. 1 h
    • po zejściu z Rowokołu wracamy mijając po prawej kościół z 1632 r. z ciekawym wnętrzem, elektrownię wodną na rzece Łupawie,
    • po lewej Muzeum Przyrodnicze Słowińskiego Parku Narodowego – poznajemy tu wszystkie ekosystemy parku,
    • skręt w kierunku Kluki
  • Kluki
    • Kluki położone na uboczu zachowały układ wsi rybackiej z wieloma oryginalnymi chatami – w ich wnętrzach utworzono Muzeum Wsi Słowińskiej – zwanej potocznie skansenem w Klukach,
    • Wieża widokowa nad jez. Łebsko,
  • Czołpino
    • parking leśny
    • Latarnia Morska Czołpino
    • Wydmy Czołpińskie

Słowiński Park Narodowy

Słowiński Park Narodowy jest jednym z 23 parków narodowych w Polsce i jednym z 2 parków nadmorskich. Został on utworzony dla zachowania w niezmienionym pięknie systemu jezior przymorskich, bagien, torfowisk, łąk, nadmorskich borów, i lasów, a przede wszystkim wydmowego pasa mierzei z unikatowymi w Europie wydmami ruchomymi. O randze i wartości przyrodniczej SPN świadczy fakt umieszczenia go w międzynarodowej sieci obszarów chronionych takich jak: HELCOMBSPA, Światowy Rezerwat Przyrody czy obszar wodno-błotny Ramsar. Czytaj dalej

Wydmy w Słowińskim Parku Narodowym

Wybrzeże w granicach Słowińskiego Parku Narodowego , między Rowami a Łebą, jest jednym z niewielu fragmentów polskiego wybrzeża, gdzie do niedawna przeważała akumulacja nad abrazją. Piasek wyrzucany przez fale na brzeg osadza się na plaży. Dalsze przemieszczanie się materiału na Mierzeję Łebską odbywa się dzięki działalności wiatru i ma przebieg skokowy. Na przemian zachodzi wywiewanie (deflacja), transport, osadzanie (akumulacja), wywiewanie. Działalność wiatru przy współudziale roślinności powodowała od około 3000 lat na morskich piaskach barierowych powstawanie licznych generacji wydm barchanopodobnych, przekształcanych następnie w wydmy łukowe oraz liczne ostańce i formy deflacyjne. Czytaj dalej